اوصاف و مشخصات آن : درختى است بلند قامت كه ارتفاع آن به ( 25 - 30 ) متر مىرسد . برگهايش بزرگ و نظير بال و داراى ( 6 - 7 ) پر مىباشد ، در فصل بهار گلهائى مىدهد به شكل خوشه كه نظير شمع مىباشند ، گلهايش سفيد رنگ و داراى نقطه‌هائى قرمز يا زرد هستند ، بعد از بسته شدن گلهايش ميوه‌اى نظير بلوط مىدهد كه پوست آن سبز و خاردار خواهد بود . ميوهء آن پس از رسيدن داراى رنگى روشن و طعمى تلخ و تند است . قسمت طبى آن : گلهايش در ماه خرداد و ميوهء رسيده‌اش در ماه مهر و پوست شاخه‌هاى جوانش به مصرف طب مىرسند . مواد فعال آن : سابونين ، موادى پاك‌كننده ، مادهء شبه قليائى در گلهايش موادى كه خون را پاك مىكنند در پوستش ، ميوه‌اش مادهء ضد تب و التهاب دارد . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ميوهء رسيدهء آن را پوست مىكنند و پوست آن را بو مىدهند و نظير قهوه آسيا مىنمايند و براى امراض ذيل استعمال مىنمايند : انفيه يعنى گردى كه براى علاج زكام بوسيلهء بينى استنشاق مىكنند ، پوليپ بينى ، چشم‌درد ، گرد خشك ميوهء آن بدون اينكه بو داده شود نيز به همين مصرف مىرسد ، نيز براى معالجهء پوستى كه به علت كار كردن تركيده باشد استعمال مىشود تا نرمى و تازگى پوست را به آن باز گرداند . براى معالجهء بستگى و سفت شدن پستان ضماد گرم ميوهء اين درخت را استعمال مىكنند ، بدين‌طريق كه كوبيدهء ميوهء اين درخت را با آرد جو و سركه را به صورت ضماد درآورند . براى معالجهء روماتيسم بايد پنج شش تا از ميوهء اين درخت را در روز در جيب نهاد و در شب در ميان متكا نهاد . براى معالجهء روماتيسم و نقرس و درد اعصاب و درد انگشت پا كه در زمستان